Bir diorama için her zaman büyük bir çatışma sahnesine ihtiyaç yok. Bazen birkaç askerin yemek molası, kenara çekilmiş bir motosiklet ve karanlıkta yanan küçük bir ateş, anlatmak istediğim hikâyeyi kurmaya yetiyor. Dinner at War çalışmamda Tamiya, Zvezda ve MiniArt’ın 1/35 ölçekli kitlerini bu düşünceyle bir araya getirdim.
Savaşın içindeki kısa mola
Askerî modellerde hareket, silahlar ve araçlar çoğu zaman sahnenin merkezinde olur. Bu dioramada ise başka bir anı göstermek istedim: savaşın devam ettiği bir dünyada, askerlerin yemek yemek ve dinlenmek için kısa süreliğine durduğu bir anı.
Bu fikir için üç farklı kit seçtim. Tamiya 35129 German Soldiers at Rest figürleri insanları ve yemek malzemelerini, Zvezda 3607 German Motorcycle R-12 with Sidecar and Crew motosikleti, MiniArt 35547 Brick Wall ise sahnenin arka planını sağladı. Üçü de 1/35 ölçekte olduğu için aynı kompozisyonda kullanılabiliyordu.
Kitlerin genel kalitesinden memnun kaldım. Parçaların büyük bölümü temiz ve düzgün yüzeylere sahipti. Bu sayede uğraşımı yalnızca montaja değil, figürlerin yerleşimine ve dioramanın atmosferine de ayırabildim.
Tamiya figürleri: Sahnenin hikâyesi
Tamiya’nın German Soldiers at Rest setindeki figürlerin yüz ifadelerinin birbirinden farklı olması özellikle hoşuma gitmişti. Figürleri sahnede konumlandırmak da zor değildi. Bu ayrıntılar önemliydi; çünkü burada anlatmak istediğim şey bir askerî birlikten çok, kısa süreliğine gündelik yaşama dönen insanlardı.
Kutudan çıkan ekmek, tava ve yiyecek kapları gibi aksesuarlar sahneye doğrudan katkı sağladı. Bunlar olmasaydı figürler yalnızca dinlenen askerler olarak görünebilirdi. Küçük yemek malzemeleri, sahneyi bir akşam yemeği molasına dönüştüren ayrıntılardı.
Kompozisyonda figürlerin duruşlarının ve aralarındaki mesafenin önemli olduğunu düşündüm. Diyoramayı yalnızca kit parçalarını yan yana getirmek olarak değil, tek bir anın küçük hikâyesini kurmak olarak ele aldım.
Zvezda BMW R12: Sahnedeki araç
Dioramada kullandığım motosiklet, Zvezda 3607 BMW R12 kitinden yaptığım modeldi. Yan sepetli motosikletin detay seviyesini başarılı bulmuştum. Yapımı orta zorluktaydı; özellikle motosikletin küçük mekanik parçaları dikkat gerektiriyordu. Sürücü figürünün motosiklet üzerine oturuşu ise oldukça iyi tasarlanmıştı.
BMW R12’yi ayrı bir çalışma olarak da fotoğrafladım. Ana gövdesinde Tamiya XF-63 German Grey kullandım; siyah ve metalik ayrıntılarla birlikte deri tonlarını ve paslı yüzeyleri çalıştım. Eskitme için pigmentlerden ve AK Rust Deposit ürününden yararlandım. Sürücü figüründe ayrıca XF-15 Flat Flesh kullandım. Bunlar motosiklet modelimin doğrulanmış boya kayıtları; Tamiya’nın dinlenen askerlerinin veya MiniArt duvarının boya listesi değil.
BMW R12’nin tarihini, Zvezda kitini, kullandığım on Tamiya akrilik rengi ve motosikletin farklı açılardan çekilmiş fotoğraflarını BMW R12: Yol Motosikletinden Cepheye dosyasında ayrıca ele alıyorum.
İlgili Dossier: BMW R12: Yol Motosikletinden Cepheye
MiniArt tuğla duvar: Arka planı kurmak
Sahnenin çevresini oluşturmak için MiniArt 35547 Brick Wall setini kullandım. Kitin vakumla şekillendirilmiş duvar parçaları çift yüzlü bir yapı oluşturacak şekilde birleştirilebiliyordu. Kutuda altı tam ve dört yarım duvar parçasının yanı sıra lamba direkleri de vardı.
Dioramada tüm parçaları kullanmadım. Bir yarım duvar ve bir köşe sahnenin ihtiyacı olan arka planı kurmaya yeterliydi. Daha büyük bir yapı yapmak yerine figürlerin, motosikletin ve ışığın görünür kalacağı daha sınırlı bir çevre tercih ettim.
Duvarı boyarken ilk katın ardından tuğlaları tek bir renkte bırakmadım. Farklı tonlarla bazı tuğlaları tek tek boyadım; aralarda çeşitli pigmentler kullandım. Böylece duvarın yüzeyinde küçük renk farkları ve kullanım izleri oluştu. Bu çalışma sırasında kullandığım pigmentlerin kesin marka ve kodları elimde kayıtlı değil.
Küçük bir ampulle ateş efekti
Bu dioramayı benim için farklı kılan ayrıntılardan biri de ışık oldu. Sahneye basit bir ampul ve açma-kapama düğmesi ekledim. Ampulün üzerine yerleştirdiğim pamuğa şekil verip kırmızı ve sarı tonlarla boyadım. Işık açıldığında pamuk, sahnedeki ateşin parıltısını taklit ediyordu.
Kullandığım düzenek pahalı ya da karmaşık değildi. Ama karanlıkta dioramanın görünüşünü belirgin biçimde değiştiriyordu: figürler, duvar ve motosiklet artık aynı ışığın çevresinde bir araya gelmiş gibi görünüyordu.
Bu, geçmişte uyguladığım yöntemin anlatımıdır; yeniden yapmak isteyenlere açıkta ısınan bir ampulü pamukla kaplamalarını önermem. Benzer bir etki bugün düşük ısılı LED ve uygun yalıtımla daha güvenli kurulabilir.
Son sahne: Dinner at War
Dioramayı tamamladığımda, üç ayrı kitin kendine özgü ayrıntılarından tek bir sahne ortaya çıkmıştı. Tamiya figürleri yemek molasının merkezini oluşturuyor, MiniArt duvar mekânı tanımlıyor, yan sepetli BMW R12 ise hikâyeyi yol ve hareket fikriyle bağlıyordu. Küçük ışık efekti de özellikle karanlıkta atmosferi tamamlıyordu.
Bu çalışmada beni en çok memnun eden şey, büyük bir bütçe ya da çok karmaşık bir kurgu olmadan bir hikâye oluşturabilmekti. Askerî modelcilik bazen bir aracın her cıvatasını yeniden üretmek, bazen de farklı kitleri bir araya getirip kısa bir anı yakalamak anlamına geliyor.
Dinner at War, benim için ikinci türün örneklerinden biri oldu: savaşın kendisini değil, savaşın ortasında verilen kısa bir arayı anlatan küçük bir diorama.
